Nadal

Nadal de berces das augas,

das infamias que afloran

coma regueiros de bágoas

Nadal, e o meniño soña...

Con firmamentos de estrelas

onde as fadas se namoran

Nadal de berces de pedra.

O meniño está chorando,

chorando, ¿cal é a súa pena?

Nadal, florecen no campo

brancas floriñas de inverno,

flores de estambres nevados.

Nadal de berces, de xenio,

cara o presebe camiño.

¿Dime por que choras, neno?

Nadal, o mañá é distinto.

A ledicia virá axiña,

o meniño está sorrindo

Nadal dos berces da vida.

Soños de neno entras pallas

Irmandade, pan, xustiza...

Nadal de vida, das augas.