A verba é a miña facenda fornecida,
a voz clandestina, a miña alma protésica.
Eu son o rego que leva a auga da fonte
para a sede do pobo que bebe de min.
A verba é o meu apócrifo estranxeirado,
o alento permeable do moribundo apátrida.
Eu son a semente nas entrañas da terra,
a boroa da artesa para o ventre famento.
A verba é o meu fortificado escudo,
a mensaxe enmudecida da conciencia.
Eu son o espírito apátrida vagabundos,
o segredo agachado na memoria da xente.
A verba é a miña espigarda artificiosa,
a bomba cargada de desexo e de paz.
Eu son o fusileiro cos ollos vendados
disparando poemas ao pensamento do home.
