Cando veñas,
pobre, polo canle guieiro
das mariñas bolboretas,
de novo namorarémonos.
Cando veñas
de vagar o mundo enteiro
detrás da lurpia riqueza
traerás alfas do desexo.
Cando veñas
canso dos mares océanos
cas mans tremendo, baldeiras
¿Qué me importará o diñeiro?
Cando veñas
coas bágoas nos ollos caendo,
co corazón cheo de pena,
amareite, compañeiro.
Cando veñas
coa dor apretando o peito,
do fracaso gacha a testa,
romperémonos os beizos.
Cando veñas
orgulloso e máis soberbio,
rico, con ouro e con perlas…
No hay comentarios.:
Publicar un comentario