Sempre quixen tocar instrumentos acústicos, que non precisasen de electricidade para soar. De pequeno, na aldea, o fluído eléctrico íase constantemente e non eran moi funcionais os aparellos que se conectaban ao enchufe "da lus".
A cousa foi trocando pero sempre me quedou ese recelo, ese medo atábico ao que non se ve.
Teño que reconocer que teño guitarras eléctricas cos seus respectivos amplificadores, sintetizador musical, etc., pero alén diso e por propia comodidade cando quero tocar algo collo a guitarra española e non a fender, collo a flauta ou o acordeón e non enchufo o sintetizador.
Por outra parte tamén traballo con programas creadores de música que fan partituras e aceptan instrumentos midi e aulgúns muestreo audio. (Magix, sibelius, encore, etc) Sobre todo para crear. A creación non debía ter lindeiros.
Aos meus fillos, dende moi cativos estoulles inculcando os valores musicales como elemento a ter en conta no desenrolo tanto cultural como conigtivo da súa persoa. Se collen ou non a mensaxe é culpa súa, non miña, eu intenteino.
Aínda que vivamos nun pobo tercermundista, góstanos o arte e para o arte hai que desenrolar certa sensibilidade. Que mellor que a música para iniciarnos.
Ao fin e ao cabo, se algo sae mal sempre nos queda pulsar CTROL+ALT+SUPR ("e se non sae volta a empezar, dalle que dalle, do re mi fa" decíame miña nai cando eu tiña 10 anos e ía a Taragoña xunta o maestro España a descifrar aqueles garabatos metidos en cinco liñas).
No hay comentarios.:
Publicar un comentario