Lita

O cura no sermón do domingo pasado mencionou algo ao respecto que non puiden oír ben porque nese momento Ricardo o Tourón facíame un comentario ao oído referente ao guapa que se puxera a súa filla Milucha para ir á igrexa. Algo dixo o Padre dos que arremeten contra a conciencia pura dos inocentes para mancillar a castidade e lavarse despois as mans. Non nomeou a Calros porque estaría de máis e xa tódolos feligreses congregados atendía sabendo que falaba del. Ó señor Gabriel non lle gustou nada. Non lle gustou porque daba a entender que o único culpable era o seu fillo. Como se para que alguén quede en cinta abondara un só. Calros terá moita culpa pero digo eu que se elas non lle consentiran certos caprichos non pasaría o que está pasando. E iso de poñelo de enfermo porque apeteza de ter relacións carnais cas mulleres non lle vexo lóxica. Todo máis sería unha disfunción pero xa en casos estremos. O Calros tampouco anda polos camiños incitando a toda muller que se atopa. En resumidas contas, que a Carmuchiña é unha santa e o Calros o mesmo diaño. Pois xa ves ti como fan santos na aldea. O malo é que non o poden subir aos altares ao menos que a atopen por algures.